ΛΙΣΤΕΣ ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΑ ΚΑΤΑΘΕΤΩΝ: Η ΛΑΘΟΣ ΑΡΧΗ

Εισαγωγή

Η ανάλυση είναι μακροσκελής και συγχωρέστε με γι’ αυτό. Την έχω όμως χωρίσει σε ενότητες, ούτως ώστε ο αναγνώστης να μπορεί να επιλέξει τι θα διαβάσει. Έφτασε η ώρα να συντάξω και να δημοσιεύσω πιο επιμελώς και λεπτομερώς τα ευρήματά μου και τις υποθέσεις μου, με την ελπίδα να επαναπροσδιορίσουμε τους στόχους της μάχιμης, κριτικής, δημοσιογραφίας αναφορικά με την κατάρρευση της Κύπρου.

Αφορμή για το παρόν κείμενο αποτέλεσαν δύο συμβάντα: πρώτον, ο διάλογος που είχα με τον κύριο Βαξεβάνη στο twitter, αναφορικά με τις αποκαλύψεις ότι στενά συγγενικά πρόσωπα  του προέδρου Αναστασιάδη έβγαλαν 20 εκατομμύρια ευρώ έξω από την Κύπρο, τρεις μέρες πριν το πρώτο Eurogroup. Σε προηγούμενη ανάλυσή μου, αποκάλεσα τον κύριο Βαξεβάνη «μαλάκα». Του είχα απολογηθεί εις διπλούν και ξανά-απολογούμαι για αυτό.

Όμως επιμένω για τη λανθασμένη προσέγγιση που ακολουθείται μέχρι στιγμής από την πλειονότητα των ΜΜΕ σε Κύπρο και Ελλάδα και προχωρώ με τα επιχειρήματά μου και την ένστασή μου σχετικά με τις παρούσες αποκαλύψεις του κύριου Βαξεβάνη και άλλων. Δεν τρέφω κάποια προσωπική εμπάθεια εναντίον τους και, πιθανώς, έχουμε και τους ίδιους στόχους, απλά προσεγγίζουμε τα πράγματα διαφορετικά.

Πιστεύω ότι οι αποκαλύψεις λιστών με άτομα που έβγαλαν χρήματα από την Κύπρο,  μάλλον συγκαλύπτουν άλλα πράγματα, και θα εξηγήσω εδώ τι εννοώ. Μου είπε ο κύριος Βαξεβάνης ότι «δεν ήξερε για το κούρεμα». Εγώ απάντησα ότι το ηξερα και ότι όλοι ξέραμε και με ρώτησε με νόημα αν είμαι «συγγενής του Αναστασιάδη». Απαντώ εδώ όσο πιο εμπεριστατωμένα μπορώ.

Το γεγονός ότι «πολεμώ» την αποκάλυψη αυτής της λίστας δεν έχει να κάνει με το ότι υποστηρίζω τον Αναστασιάδη ή ότι είμαι σίγουρος ότι δεν υπάρχει τίποτε το ύποπτο στον συγχρονισμό με τον οποίο η ευρύτερη οικογένεια του Αναστασιάδη έβγαλε χρήματα έξω τρεις μέρες πριν το Eurogroup. Τουναντίον. Συμμερίζομαι την κριτική του κυρίου Βαξεβάνη και άλλων εναντίον του Αναστασιάδη, αλλά το πιάνω από την ανάποδη, για τους λόγους που θα εξηγήσω. Στόχος μου είναι κι εμένα να  υποδείξω ότι ο Αναστασιάδης κάτι ήξερε για το επερχόμενο κούρεμα και πιάστηκε απροετοίμαστος, και επομένως φέρει μεγάλες πολιτικές ευθύνες. Όπως όμως και πολλοί άλλοι. Αλλά το κάνω αυτό χωρίς να προϋποθέτω ότι οι καταθέτες που έβγαλαν τα λεφτά τους έξω από την Κύπρο είχαν «προνομιακή ενημέρωση», αλλά το αντίθετο: το γνώριζαν διότι ήταν τόσο προφανές που όλοι το γνώριζαν, ήταν σχεδόν αδύνατον να μην το γνώριζαν. Και ο Αναστασιάδης το γνώριζε.

Δεύτερη αφορμή για το παρόν κείμενο αποτελούν οι αντιδράσεις των αναγνωστών μου από το άλλο άκρο, ως αποτέλεσμα παρερμηνείας άλλων επικριτικών μου κειμένων, αυτή τη φορά στο Facebook. Κάποιοι θεώρησαν δηλαδή ότι επιλεκτικά ασκώ κριτική μόνο στον Αναστασιάδη ή ότι είμαι υπερβολικός στις επικρίσεις μου αφού μόλις ανέλαβε εξουσία και δεν πρόλαβε να στήσει την απαιτούμενη «σπονδυλική στήλη».

Αυτό που επικρίνω είναι ολόκληρη την πολιτική εξουσία, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, για την οικονομική καταστροφή της Κύπρου σήμερα και για την αλληλεξάρτηση και αλληλοκάλυψη της πολιτικής εξουσίας και του κεφαλαίου των Τραπεζών. Από το εθνικό επίπεδο της Κύπρου, στο Ευρωπαϊκό επίπεδο ως μηχανισμός και το ρόλο συγκεκριμένων χωρών μέσα στο Eurogroup. Τώρα, ο κοσμάκης θα την πληρώνει για πολλά χρόνια. Και καθόλου δεν αφήνω το ΑΚΕΛ άμοιρο ευθυνών. Το αντίθετο. Αλλά για να διαρθρωθεί και να δομηθεί σωστά μια εις βάθος κριτική και να δοθεί ορθολογικό στίγμα κατεύθυνσης, πρέπει να εκκινήσουμε σωστά, από την σωστή λογική αρχή και με αληθή γεγονότα.

Η κριτική μου λοιπόν δεν είναι ούτε για τους αψίκορους, ούτε για τους αναγωγιστές, ούτε για τα κομματόσκυλα, ούτε για τους εντυπωσιοθήρες. Αυτοί ας πιαστούν από πέντε προτάσεις μου και ας βγάλουν ό,τι λάθος ή επιμέρους συμπέρασμα γουστάρουν. Θα τους απαντώ κάθε φορά, με υπομονή και επιμονή.

Το κυρίως μου επιχείρημα εδώ λοιπόν είναι ότι η -ας πούμε- «νέα λίστα Βαξεβάνη» είναι η λάθος αρχή διότι δεν αποκαλύπτει τίποτα το πολιτικά ουσιώδες. Τίποτα το αξιόποινο και τίποτα το αξιόλογο. Είναι η λάθος αρχή, που θα μας οδηγήσει σε αδιέξοδα.

Ποιός είμαι εγώ

Είναι σημαντικό να σας πω ποιος είμαι εγώ, κυρίως για να μην δημιουργήσετε λανθασμένη εικόνα και για να μην ψάχνετε να με εντάξετε σε μια παράταξη για να βρείτε αφορμή να αποφύγετε τα λογικά επιχειρήματά μου. Λοιπόν, δεν είμαι και κανένα σπουδαίο πρόσωπο. Δεν έχω σχέσεις με κανένα κόμμα. Συνειδητά απείχα από τις τελευταίες εκλογές, γιατί δεν ήθελα να δώσω την ψήφο μου σε κανέναν. Νιώθω ότι αυτό μου παρέχει μια ελευθερία να κινηθώ κριτικά και να αφεθώ όπου με πάει η κοινή μου λογική και η κριτική μου οξυδέρκεια και αντίληψη. Δεν φοβάμαι να ασκήσω κριτική σε κανέναν ούτε έχω κανένα σπουδαίο συμφέρον. Ούτε του Αναστασιάδη είμαι, ούτε του Λιλλήκκα, ούτε του Μαλά.

Είμαι διδακτορικός φοιτητής, με ειδίκευση στην Ευρωπαϊκή Φιλοσοφία και εδώ και δύο χρόνια κατοικώ στο Βερολίνο. Σε έξι μήνες τελειώνω το διδακτορικό μου. Έχω ζήσει Αμερική, Αγγλία και Γερμανία για σπουδές. Στη Γερμανία ήρθα με δύο υποτροφίες, η μία από την γερμανική κυβέρνηση, στα πλαίσια της έρευνάς μου στον τομέα της φιλοσοφίας.

Παρακολουθώ την πολιτική επικαιρότητα στην Ελλάδα και στην Κύπρο από το διαδίκτυο, όμως δεν είμαι ιδιαίτερα ενεργός λόγω της συστηματικής αφοσίωσής μου στην έρευνά μου. Όντας στο Βερολίνο, διαβάζω τη γερμανική επικαιρότητα.
Η πολιτική μου συγγραφή αναβίωσε τους τελευταίους μήνες, όταν ο γερμανικός τύπος άρχισε να ασχολείται επιμελώς και συστηματικά με το «κυπριακό θέμα», δηλ. το θέμα της «διάσωσης της Κύπρου». Έχω μεταφράσει και δημοσιεύσει στον «Φιλελεύθερο» την πρώτη και εκτενέστερη ανάλυση του περιοδικού Spiegel για την Κύπρο και «τα ρωσσικά δισεκατομμύρια των ολιγαρχών», στα τέλη Νοεμβρίου (θα βρείτε το link πιο κάτω. Ό,τι άρθρο ή δημοσίευση αναφέρω, παρατίθεται σε link πιο κάτω).

Επίσης, έχω ασχοληθεί με την αξιολόγηση του πρώτου γερμανικού δημοσιεύματος που ξεκάθαρα και ρητά (και όχι υπόρρητα όπως τα προηγούμενα) έλεγε ότι το επικρατέστερο σενάριο που διέρρευσε από την Ε.Ε για τη διάσωση της Κύπρου εμπεριείχε κούρεμα καταθέσεων (ημερομηνίας 1ης Μαρτίου). Δεν ήταν όμως μόνο ένα δημοσίευμα που υπήρχε. Υπήρξε μια πληθώρα δημοσιευμάτων που μιλούσαν για κούρεμα, είτε ρητά, είτε εμμέσως, και θα τα παραθέσω όλα όσα έχω, εδώ, προς απόδειξη.

Δεν έτυχα καμιάς «προνομιακής» ενημέρωσης, απλά διάβαζα τις γερμανικές εφημερίδες και διαπίστωνα την ανεπάρκεια των κυπριακών αξιολογήσεων (πλην αυτών του Φιλελευθέρου και του ΚΥΠΕ, οι οποίοι αναδημοσίευσαν έγκαιρα τα εν λόγω δημοσιεύματα. Δεν γνωρίζω για τις άλλες κυπριακές εφημερίδες).

Και πριν τελειώσω την αναγκαία περιαυτολόγηση, ας απαντήσω και σε κάτι το οποίο με ρώτησε ο κύριος Βαξεβάνης: «Πώς ήξερες ότι ερχόταν κούρεμα; Είσαι κι εσύ συγγενής του Αναστασιάδη;» Όχι βέβαια. Και ούτε έχω πρόβλημα με τη δημοσίευση λιστών καθεαυτή, όταν υπάρχει πράγματι σκοπός. Εξάλλου, όταν δημοσιεύσατε  τη λίστα Λαγκάρντ, το επικρότησα και σας υποστήριξα και αξίζατε και το βραβείο δημοσιογραφίας που πήρατε. Καλά κάνατε και την δημοσιεύσατε διότι υπηρετήσατε την αλήθεια.

Τα δημοσιεύματα και οι διαρροές περί κουρέματος καταθέσεων

Όλες οι πληροφορίες που κατέχω, δημοσιεύω και αναλύω, είναι ήδη δημοσιευμένες αλλού. Δεν έχω εσωτερικές πήγες, μόνο δημοσιεύματα. Ό,τι γράφω εδώ, θα βάζω και το αντίστοιχο link προς απόδειξη.

Η ερμηνεία μου είναι η εξής: Η Μέρκελ αντιμετώπιζε εσωτερικές πιέσεις από την γερμανική αντιπολίτευση για τον τρόπο που έγιναν τα bail-out στην Ευρωζώνη, και επειδή αυτά δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα. Η γερμανική κοινή γνώμη ήταν, και είναι, της άποψης ότι ο Γερμανός φορολογούμενος έχει «πληρώσει» και εξακολουθεί να πληρώνει ακριβά για τα bail-outs (επιλεκτικά αγνοώντας δυστυχώς το γεγονός ότι τα bail-outs δεν είναι ανιδιοτελής βοήθεια, αλλά δανεικά με επιτόκια που δίνουν σε χώρες οι οποίες αγοράζουν τα προϊόντα της Γερμανίας, ενώ οι γερμανικές εξαγωγές εξακολουθούν να απογειώνονται. Και αγνοώντας βεβαίως τον συστημικό ρόλο που έπαιξε η Γερμανία διαχρονικά στο μεγάλωμα της οικονομικής ανισότητας μεταξύ «Βόρειας Ευρώπης» και «Νότιας Ευρώπης». Αυτές όμως οι εμμονές της γερμανικής κοινής γνώμης είναι άλλο θέμα). Η Μέρκελ επομένως είχε την πρόθεση να πιέσει για να δοκιμαστεί ένας συνδυασμός bail-in / bail-out. Οι προθέσεις είχαν κυκλοφορήσει, και η «περιρρέουσα ατμόσφαιρα» είχε βαθμηδόν δημιουργηθεί. Οι προθέσεις κυκλοφόρησαν από ό,τι ακούω με εσωτερικά memorandum στην Ε.Ε. κ.λπ., αλλά αυτά εγώ δεν τα γνωρίζω, ούτε μπορώ να τα επιβεβαιώσω. Όμως υπήρξαν διαρροές, υποθέτω, οι οποίες τεχνηέντως ενημέρωναν ανοικτά.

Όσοι παρακολουθούσαν τα δημοσιεύματα στη Γερμανία και διάβαζαν μεταξύ των γραμμών (και ειδικά τώρα με τη «σοφία» και την αντίληψη που μας παρέχει η αναδρομή, όλα γίνονται ακόμα πιο προφανή) τα πρόσεξαν και προβληματίστηκαν, ανησύχησαν, και προληπτικά έβγαλαν χρήματα έξω από την Κύπρο, είτε άλλαξαν τράπεζα στο εσωτερικό της Κύπρου. Κάποιοι τα προσέξαμε αυτά από πριν και προειδοποιούσαμε, αυτά δεν υπέπεσαν στην αντίληψή μου μόνο αναδρομικά, παρόλο που όντως αναδρομικά έχουν καταστεί πιο εύληπτα. Όμως, προειδοποιήσαμε πολύ ξεκάθαρα, ειδικά την 1η Μαρτίου 2013 στον «Φιλελεύθερο».

Προφανώς, αυτά τα είδαν και άλλοι, όχι μόνον εγώ: όσοι είχαν οικονομικούς και επενδυτικούς συμβούλους, όσοι –όπως λέγεται- άκουγαν τους ψιθύρους στους τεχνοκρατικούς κύκλους της Ε.Ε. και διάβαζαν τα εσωτερικά memorandum της Ε.Ε., αλλά και όσοι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες απλά διάβασαν τα δημοσιεύματα που ξεκάθαρα μίλαγαν για κούρεμα, η μίλαγαν με φίλους τους και απλά αποφάσισαν να «φυλάξουν τα μισά τους ρούχα για να έχουν τα άλλα μισά» ή να «μαγειρέψουν πριν πεινάσουν», διαβάζοντας όχι μόνον «μεταξύ των γραμμών», αλλά και εν τέλει, όπως θα δείτε, τις ίδιες τις γραμμές των δημοσιευμάτων που εμφανίστηκαν αρκετά πριν το Eurogroup. Και έτσι έβγαλαν τα χρήματά τους έξω. Pluralitas non est ponenda sine necessitate: «Κανείς δεν θα πρέπει να προβαίνει σε περισσότερες εικασίες από όσες είναι απαραίτητες» (Η αρχή του Όκκαμ). Τα πράγματα εξηγούνται πιο εύκολα λοιπόν. Οι συνωμοσιολογίες είναι περιττές.

Ιδού, λοιπόν, το χρονικό των δημοσιευμάτων. Όσα έχω βρει εν πάση περιπτώσει. (Αν κάποιος/α έχει κι άλλα υπόψιν του/της, ας μου τα στείλει να τα ενσωματώσω).

1) Πρώτο «θεαματικό» δημοσίευμα για την Κύπρο, με ημερομηνία 5 Νοεμβρίου 2012, στο γερμανικό περιοδικό Spiegel, το οποίο διατείνεται ότι από το επερχόμενο κυπριακό bail-out θα βγουν κερδισμένοι οι Ρώσσοι ολιγάρχες, εις βάρος των Γερμανών φορολογούμενων. Αυτά, σύμφωνα με τους αρθρογράφους, περιέχονται σε «απόρρητες εκθέσεις» της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πληροφοριών της Γερμανίας (Ο.Υ.Π.).

Εδώ η δική μου μετάφραση αποσπάσματος στον «Φιλελεύθερο» την ίδια μέρα και ολόκληρο το άρθρο μεταφρασμένο στο blog μου εδώ, δύο μέρες μετά:

Στις 6 Νοεμβρίου 2012, ο διευθυντής σύνταξης του «Φιλελευθέρου» Άριστος Μιχαηλίδης σωστά μυρίζεται τι πάει να γίνει και απαντά σταράτα στα ρεπορτάζ του Spiegel: εδώ.

2) Στις 10 Δεκεμβρίου 2012, άλλο δημοσίευμα στο Spiegel από τους ίδιους αρθρογράφους, όπως και το προηγούμενο (Christian Reiermann και Markus Dettmer), το οποίο δεν μιλά ξεκάθαρα μεν για κούρεμα καταθέσεων, κάνει υπαινιγμό όμως ξεκάθαρα για bail-in, ειδικά στο τελευταίο μέρος του ρεπορτάζ με τίτλο: “Creditors to Take Losses First. [“Cypriot banks are also expected to make a contribution. Crisis-ridden institutions will no longer be supported solely by injections of cash from the European bailout fund. This time, the banks’ creditors are also expected to pay up. “With the goal of minimizing the cost to taxpayers, bank shareholders and junior debt holders will take losses before state-aid measures are granted,” the MoU [Memorandum of Understanding signed between the Troika and the Cypriot Government] draft reads.”]

3) Πέντε μέρες αργότερα, στις 15 Δεκεμβρίου 2012, ο μπλόγκερ-αναλυτής, Stanislas Jourdan ερμηνεύει ήδη στην ιστοσελίδα του «Boiling Frogs» την τελευταία ανάλυση του Spiegel και ορθά εντοπίζει και μιλά ξεκάθαρα για την «στροφή», που επιχειρείται στην υπόθεση της Κύπρου, να μετατραπεί το bail-out σε bail-in. Εδώ.

Βεβαίως, ακόμα δεν έχει ειπωθεί τίποτε για κούρεμα καταθέσεων καθαυτό. Όμως το momentum είναι ξεκάθαρο, το κλίμα επιδεινώνεται και δείχνουν όλα να πηγαίνουν προς τα εκεί. Η ανατροπή από bail-out σε bail-in παίρνει σάρκα και οστά.

4) Στις 10 Ιανουαρίου 2013, δημοσιεύεται άρθρο στους New York Times,  το οποίο λέει ξεκάθαρα για πρώτη φορά ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι εξετάζουν το σενάριο που εμπεριέχει κούρεμα καταθέσεων. Το άρθρο σημειώνει ότι δεν υπάρχει ιδιαίτερη διάθεση να γίνει το σενάριο πραγματικότητα, αλλά σημειώνει ότι εξετάζεται το ενδεχόμενο. Εδώ.

5) Στις 10 Φεβρουαρίου 2013, δημοσιεύεται άρθρο στους Financial Times με τίτλο «Radical Rescue Proposed for Cyprus», όπου επαναλαμβάνεται ότι μία από τις τρεις επιλογές του bail-in που εξετάζονται είναι το ακραίο σενάριο κουρέματος καταθέσεων. Οι αναλυτές σημειώνουν ότι αυτά θα τεθούν στην επερχόμενη συνεδρίαση των Υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης. Επίσης, το άρθρο σημειώνει τους κινδύνους και τη διστακτικότητα που έχουν ορισμένα υψηλόβαθμα στελέχη που έχουν δει το κείμενο, διότι το σενάριο με κούρεμα καταθέσεων πιθανόν να επιφέρει άλλα μεγάλα προβλήματα στην Ευρωζώνη.

6) Επόμενο δημοσίευμα: 27 Φεβρουαρίου 2013. Το δημοσίευμα αναφέρει  ότι η Ευρώπη είναι όντως διχασμένη για το bail-in της Κύπρου, όμως σημειώνει ότι ανώτεροι υπάλληλοι (Eurozone officials) της Ευρωζώνης λένε ότι η πλάστιγγα γέρνει πλέον προς τη λύση που θα συμπεριλαμβάνει κούρεμα καταθέσεων, όπως αυτή προωθείται από το μπλοκ που απαρτίζεται από τη Γερμανία, την Ολλανδία και τη Φινλανδία.

7) Και τελικά, φτάνουμε στο δημοσίευμα της γερμανικής φιλοκυβερνητικής εφημερίδας «Die Welt”, η οποία την 1η Μαρτίου 2013, δηλαδή ακριβώς πέντε μέρες μετά την εκλογή του Αναστασιάδη στο προεδρικό αξίωμα, και αφότου έχει «ξεμεθύσει» από τη χαρά της εκλογικής νίκης, τεχνηέντως (υποθέτω) διαρρέει για ακόμα μια φορά τα memorandum της Ε.Ε. τα οποία λένε ότι το πιο πιθανό σενάριο για την Κύπρο εμπεριέχει κούρεμα καταθέσεων). Αυτό το δημοσίευμα το πρόσεξαν και στην Κύπρο και αναδημοσιεύτηκε στον κυπριακό «Φιλελεύθερο» την ίδια μέρα.

Νομίζω αυτά τα δημοσιεύματα επαρκούν για να αποδείξουν ότι οι διαρροές ήταν συνεχείς και επαρκείς για να πείσουν έναν λογικό άνθρωπο με καταθέσεις στην Κύπρο, ο οποίος χωρίς κατ’ ανάγκην να έχει υπόψιν του τι εστί bank-ran και άλλα οικονομικά, να σκεφτεί να βγάλει τα χρήματά του έξω από την Κύπρο.

Εκτός αυτού, δείτε ένα μικρό παράδειγμα του πώς αντέδρασε η Μάλτα, μια χώρα με παρόμοιο χρηματοπιστωτικό σύστημα όπως η Κύπρος, η οποία αντέδρασε έγκαιρα, είτε για να αρπάξει την ευκαιρία να προσελκύσει τις καταθέσεις που θα έφευγαν από την Κύπρο (και λογικά κάπου αλλού θα ήθελαν να πάνε, και όχι πάντως κάτω από μαξιλάρια), ή/και να δράσει προληπτικά για να προλάβει ένα χτύπημα εναντίον του δικού της συστήματος: το τεύχος Μαρτίου του περιοδικού της Lufthansa, έχει μέσα μια 32σέλιδη (!!!) πληρωμένη διαφήμιση της χώρας τους, 75% επιχορηγημένη από την Ε.Ε. και 25% από την ίδια την κυβέρνηση της Μάλτας, την οποία μπορείτε να δείτε εδώ.*

Έχετε ξαναδεί ποτέ  διαφήμιση 32 σελίδων σε περιοδικό; Εγώ προσωπικά ποτέ. Και αν πιστεύετε ότι είναι σύμπτωση, ανατρέξτε και στα προηγούμενα τεύχη του περιοδικού και θα δείτε ότι δεν συνηθίζονται τέτοιες διαφημίσεις σε αυτό. Λάβετε, επίσης, υπόψιν σας ότι η διαφήμιση για να δημοσιευτεί τον Μάρτιο, σημαίνει ότι ετοιμάστηκε το αργότερο τέλη Φεβρουαρίου.

Είναι σημαντικό λοιπόν να εμπεδωθεί μια κι έξω ότι τα δεδομένα ήταν εκεί δημόσια.

Όλα αυτά περί δημοσίευσης της λίστας καταθετών που έβγαλαν τα χρήματά τους έξω πριν το πρώτο Eurogroup, είναι εκ των πραγμάτων ανούσια. Και όχι μόνο ανούσια, αλλά και μια κακή αρχή και τροπή διότι συγκαλύπτει άλλα πιο σημαντικά ερωτήματα και γεγονότα και διαστρέφει την σωστή προοπτική για βαθύτερη κριτική ενός συστήματος που απέτυχε παταγωδώς και εγκληματικώς, και στο οποίο δεν συμμετείχαν μόνο οι του ΔΗΣΥ, αλλά και οι προηγούμενοι, οι του ΑΚΕΛ και οι του ΔΗΚΟ. Ας προχωρήσω τώρα στο θέμα της δημοσιοποίησης των λιστών από ελλαδικά μέσα ενημέρωσης.

Η «λίστα καταθετών» και ο «εξελληνισμός» των κυπριακών σκανδάλων

Ο χορός των δημοσιεύσεων των λιστών με ονόματα άρχισε με τρία δημοσιεύματα στις 31 Μαρτίου 2013: η «Χαραυγή» έγραφε για το συμπέθερο του Αναστασιάδη, ρωτώντας αν έβγαλε 20 εκατομμύρια ευρώ τρεις μέρες πριν το κούρεμα. Το «Πρώτο Θέμα» δημοσίευε ολόκληρη λίστα με ονόματα, ενώ το «Το Κουτί της Πανδώρας» δημοσίευε και αυτό για το συμπέθερο του Αναστασιάδη.

Φρονώ ότι η ανάλυση των κυπριακών σκανδάλων μέσω της ελλαδικής οπτικής, φέρει κάποιες αγκυλώσεις (υπό την έννοια ότι προέρχεται από άλλο πλαίσιο και με εργαλεία και με ένα ιστορικό που είναι διαφορετικά: Εξ ιδίων κρίνουν τα αλλότρια). Και εξηγώ: Η Ελλάδα έχει πρόσφατα ζήσει την εμπειρία με την «λίστα Λαγκάρντ». Όμως στην προκειμένη περίπτωση, μια τέτοια λίστα διαστρέφει το πρόβλημα. Δεν είναι το ίδιο θέμα. Η καίριά μου αντίρρηση είναι ότι η στοχοποίηση και επικέντρωση στο ποιοί έβγαλαν χρήματα έξω από την Κύπρο, παραποιεί τον χαρακτήρα του προβλήματος και των ανάλογων ευθυνών.

Το ότι έπετο κούρεμα καταθέσεων το ξέραμε. Αν δεν το ξέραμε: έπρεπε να το ξέρουμε. Το σκάνδαλο δεν είναι ότι «κάποιοι ήξεραν και δεν έλεγαν», αλλά γιατί δεν ήξεραν όλοι οι υπόλοιποι. Και άλλα πράγματα που, ενώ όλοι στο εξωτερικό συζήταγαν, στην Κύπρο δεν είχαν περάσει τα σωστά μηνύματα παρ’ όλο που οι ενδείξεις ήταν όλες εκεί.

Οι Κύπριοι δημοσιογράφοι δηλαδή δεν το ήξεραν; Οι κυβερνώντες του ΑΚΕΛ δεν το ήξεραν ότι πηγαίναμε για κούρεμα; Κι αν δεν το ήξεραν, γιατί δεν το ήξεραν; Αφού ήταν δεδηλωμένο ότι υπήρχε το σενάριο. Αυτοί δεν φταίνε που δεν έκαναν καλά τη δουλειά τους; Και ο ΔΗΣΥ κατά την προεκλογική του, που έδινε αβέρτα υποσχέσεις, ότι η κρίση θέλει ηγέτη και ότι δεν θα υπάρξει κούρεμα; Δεν είχαν ιδέα τί γινόταν;

Επίσης, νομικά είναι πιο πολύπλοκο: όταν έβγαζαν οι καταθέτες τα χρήματα αυτά, ο καθένας απλά εξασκούσε το ατομικό δικαίωμά του. Καμιά αξιόποινη πράξη. Δηλαδή έπρεπε να αυτοδεσμεύσει ο καθένας τα λεφτά του εκ των προτέρων; Δηλαδή φάσκουμε και αντιφάσκουμε; Από τη μια φωνάζουμε ότι έγινε καταπάτηση του δικαιώματος ιδιοκτησίας κ.λπ., κι από την άλλη περίπου απαιτούμε από αυτούς που είδαν το προφανές, ότι ενδεχομένως να επέρχετο κούρεμα, να αυτοπαγιδευτούν σε αυτό που φωνάζουμε ότι είναι παράνομο; Πώς θα ασκήσουμε κριτική τότε στο μνημόνιο και στους όρους του και στην αδικία που έγινε, αν κυνηγάμε αυτούς που έβγαλαν τα χρήματά τους για να τους κατηγορήσουμε για «προδοσία» δήθεν; Ποιοι πρόδωσαν ποιους; Μήπως δεν είναι ο μηχανισμός της Κύπρου, αλλά και της ίδιας της Ε.Ε. που πρόδωσε τους καταθέτες;

Τώρα σε ό,τι αφορά τη λίστα με τους πολιτικούς των οποίων σβήστηκαν δάνεια και τί δάνεια πήραν και πως, που δημοσίευσε ο Βαξεβάνης, Μάλιστα! Αυτή ας εξεταστεί, να φανεί ποιοι πήραν δάνεια χωρίς εξασφαλίσεις και γιατί, ποιος υψηλόβαθμος τραπεζίτης τα ενέκρινε και γιατί!

Τώρα, τα δημοσιεύματα στην Ελλάδα με τις λίστες αυτών που έβγαλαν χρήματα, κάνουν ζημιά. Ιδού ένα απτό παράδειγμα. Στις 29 Μαρτίου 2013, δημοσιεύτηκε στο Spiegel το ακόλουθο άρθρο, το οποίο ενημέρωνε τους Γερμανούς αναγνώστες του για το πώς έχει συνταχθεί και διαρρεύσει μια «λίστα» με ονόματα πλουσίων που «φυγάδευσαν» μεγάλα ποσά, παραμονές του Εurogroup.

Το πρόβλημα κατ’ εμέ είναι ότι το άρθρο στηρίζεται σε μια ερμηνευτική της ελλαδικής πραγματικότητας με την ερμηνευτική προσπάθεια που συγχέει την ελλαδική πραγματικότητα με την κυπριακή. Το συγκεκριμένο άρθρο αντλεί από τη φήμη του κύριου Βαξεβάνη και αυτό το βρίσκω προβληματικό. Το άρθρο γράφτηκε από τον Γεώργιο Χρηστίδη στα αγγλικά και μεταφράστηκε στα γερμανικά. Ο Χρηστίδης αναμεταδίδει τα ελλαδικά ΜΜΕ. Όμως το να διυλίζεται η κυπριακή πραγματικότητα μέσα από τα ελλαδικά ΜΜΕ και να σερβίρεται στους Γερμανούς, είναι λάθος. Το κυπριακό πρόβλημα, το κυπριακό «bail-in», πρέπει να απεξαρτοποιηθεί από το ελλαδικό «bail-out». Πρέπει να αποφευχθούν οι συνειρμοί και ειδικά σε ότι αφορά στη γερμανική κοινή γνώμη. Αν μη τι άλλο, διότι στη μία περίπτωση έχουμε ένα «bail-in», ενώ στην άλλη ένα «bail-out» και αυτό πρέπει να το κατανοήσουν ξεκάθαρα οι Γερμανοί. Η συμπεριφορά της Τρόικα δεν ήταν η ίδια, ούτε τα εμπλεκόμενα σκάνδαλα είναι της ίδιας μορφής, αφού στην περίπτωση της Κύπρου έχουν διαπραχθεί τεράστια λάθη ΚΑΙ από τους Ευρωπαίους, το Eurogroup κ.α.!

Ποιους εξυπηρετεί αυτή η σύγχυση της ελλαδικής οπτικής και πραγματικότητας με την κυπριακή; Και τι είδους σύγχυση είναι; Πρόκειται για διπλό μπέρδεμα (με κατάληξη τη σύγχυση): αφενός η διαπλοκή του πολιτικού συστήματος (και των πολιτικών ευθυνών) της Κύπρου με το τραπεζικό της Κύπρου. Αφετέρου, η σύνδεση του ελλαδικού «bail-out» με το κυπριακό «bail-in», δηλ. της περίπτωσης της Ελλάδας με την περίπτωση της Κύπρου.

Δεν αρνούμαι ότι και στα δύο επίπεδα, όλα είναι συστημικά συνδεδεμένα. Όμως κάποιες διακρίσεις πρέπει να κρατηθούν με νύχια και με δόντια, για να μπορεί να ασκηθεί και η σωστή κριτική και προς την ίδια την Ευρωζώνη και τη Γερμανία για τις ευθύνες που φέρουν ξεχωριστά για την κάθε περίπτωση. Πρέπει να φανούν τόσο οι διασυνδέσεις, όσο και οι διαφορές, ειδικά στα μάτια των Ευρωπαίων εταίρων. Διότι και αυτοί φέρουν ευθύνες, π.χ. για την πρόταση για κούρεμα καταθέσεων κάτω των 100 χιλιάδων ευρώ.

Το ότι η ιδέα για κούρεμα κάτω των 100 χιλιάδων ευρώ ήταν «κυπριακή», τείνω να το πιστεύω. Όμως, δεν πιστεύω ότι η πρόταση αυτή έγινε για να σώσει ο Αναστασιάδης τους πλούσιους φίλους του. Επίσης, δεν πιστεύω ότι ήταν μόνο δικό του λάθος. Το λάθος του ήταν ότι πήγε στο Eurogroup απροετοίμαστος, αλλά την κατεύθυνση και την δικαιολόγηση για το κούρεμα την έδωσε η Μέρκελ. Εξάλλου, αν δείτε τις δηλώσεις της Μέρκελ, η φιλοσοφία που χρησιμοποιεί για να δικαιολογήσει το κούρεμα των ασφαλισμένων καταθέσεων, μπορεί κάλλιστα να επεκταθεί και να εφαρμοστεί σε όλες τις καταθέσεις, όπερ και εγένετο. Δήλωσε ότι: το κούρεμα δικαιολογείται επειδή τόσα χρόνια οι καταθέτες απολάμβαναν ψηλά επιτόκια! Μα και οι μικροκαταθέτες το ίδιο! Επομένως, ο Αναστασιάδης και όλοι οι υπόλοιποι στο Eurogroup, ακολούθησαν την ίδια γραμμή που έδωσε η Μέρκελ, εκείνο το βράδυ του πρώτου Eurogroup.

Πήγαν απροετοίμαστοι

Εκτός από τις ευθύνες των Γερμανών για εκείνο το βράδυ στο Eurogroup και την κριτική κατά της κατεύθυνσης που δόθηκε για κούρεμα, πρέπει να ασχοληθούμε και με τις ευθύνες του Αναστασιάδη και όλου του κυβερνητικού μηχανισμού πίσω του (ο οποίος ήταν εκεί και πριν την εκλογή Αναστασιάδη βεβαίως) για τον τρόπο που προετοιμάστηκαν για το βράδυ του Eurogroup και για τον τρόπο που αξιολόγησαν τις αξιώσεις του μπλοκ των Γερμανών, των Φινλανδών και των Ολλανδών (καθώς επίσης και της Λαγκάρντ).

Ξέρουμε λοιπόν ότι δεν ήταν μυστικό ότι το Eurogroup εκείνο το βράδυ πήγαινε για κούρεμα καταθέσεων. Όπως έχω αποδείξει, υπήρξε πληθώρα δημοσιευμάτων. Οι ευθύνες λοιπόν δεν είναι στο ότι ο Αναστασιάδης ήξερε και διέρρευσε επιλεκτικά αυτά που ήξερε στον συμπέθερό του, αλλά στο ότι πήγε απροετοίμαστος και απέτυχε να διαπραγματευτεί. Ο Μιχάλης Σαρρής, σε τηλεοπτική συνέντευξη που έδωσε, παραδέχτηκε ότι ήταν απροετοίμαστοι.  Στην τηλεοπτική συνέντευξη εδώ, στο 23ο λεπτό ο Σαρρής παραδέχεται ότι «είχαν ενδείξεις» ότι οι Γερμανοί και το ΔΝΤ ήθελε κούρεμα.

Επίσης, και ο Κασουλίδης φέρεται να παραδέχτηκε στο Reuters ότι πήγαν απροετοίμαστοι: «Asked about why it had been so difficult to reach a deal on the bailout, Kasoulides said: “WΕ WERE NOT WELL ENOUGH PREPARED and there was no solidarity on the part of the Europeans.”» [Κεφαλαία δικά μου].

Επίσης, και ο ίδιος ο Αναστασιάδης φέρεται να είπε στον αρχιεπίσκοπο –αν ο αρχιεπίσκοπος λέει αλήθεια δηλαδή- ότι ήταν απογοητευμένος από τους συνεργάτες του, διότι πήγαν στο Eurogroup απροετοίμαστοι. (Αρκετά εύγλωττη είναι και η συνέντευξη που δίνει ο καθηγητής Χρηματοοικονομικής του Πανεπιστημίου Κύπρου, Δρ. Αλέξανδρος Μιχαηλίδης, σχετικά με αυτό. Σας παροτρύνω να επικεντρωθείτε στην πρώτη ερώτηση και στην απάντηση που δίνει και να σκεφτείτε τί μπορεί να σημαίνει αυτό για την «προετοιμασία» και τη στελέχωση της περιβόητης διαπραγματευτικής ομάδας που συνόδευσε τον πρόεδρο στο Eurogroup. Ο κύριος καθηγητής πρώτη φορά πήγαινε σε συνάντηση τέτοιου πολιτικού επιπέδου και είδους. Ερώτηση δημοσιογράφου: «Κατ’ αρχάς, επειδή στο τελευταίο Eurogroup ήσαστε μαζί μ’ αυτούς που συνόδευσαν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ήταν μια σημαντική εμπειρία για εσάς. Δεν είχατε άλλη εμπειρία». -«Σωστά», λέει ο καθηγητής. -«Τί αποκομίσατε από αυτή την εμπειρία;». Απάντηση καθηγητού: -«Εντάξει, ήταν χρήσιμο να δεις πώς βλέπουνε οι άλλες χώρες [τα πράγματα]»!)

Τίς πταίει λοιπόν για το κούρεμα καταθέσεων και την κατάρρευση της Κύπρου; Η Μέρκελ και ο Αναστασιάδης; Ναι.

Και το ΑΚΕΛ; Το ΑΚΕΛ όχι; Το ΔΗΚΟ; Λοιπόν, να γιατί το να αρχίζουμε με τις λίστες, εκτός από αυτιστικό (αφού το επερχόμενο κούρεμα ήταν καλά δημοσιευμένο), αποθέτει όλο το φταίξιμο στον Αναστασιάδη και αφήνει άλλα ερωτήματα και άλλους φταίχτες εκτός: τους Κύπριους και Έλληνες τραπεζίτες, τους σκιώδεις μηχανισμούς του ΕΚΤ (π.χ. το ELA), τον ρόλο της Μέρκελ και, βεβαίως-βεβαίως, το φταίξιμο του ΑΚΕΛ.

Λίστες καταθετών: η λάθος αρχή


Η αρχή με τις λίστες καταθετών είναι λάθος. Όχι διότι είμαι φίλος των πλουσίων που έβγαλαν τα χρήματά τους. Αλλά διότι ήταν όλα δημοσιευμένα. Και ο Αναστασιάδης και ο Σαρρής και άλλοι έπρεπε να ήταν πιο προετοιμασμένοι, με καλύτερες εναλλακτικές προτάσεις, διότι ήξεραν μια χαρά τί τους περίμενε. Γιατί όμως φωνάζω για τις ευθύνες τους και για το ότι, ενώ ήξεραν, ήταν απροετοίμαστοι;

Επειδή είναι σημαντικό να εμπεδωθεί ότι τα δεδομένα ήταν εκεί δημόσια. Με την έντονη κριτική κατά Αναστασιάδη, πως ήξερε και πήγε απροετοίμαστος, ήθελα και θέλω να ανακόψω την αρχή, που δυστυχώς άρχισε να επικρατεί σήμερα και η οποία είναι, κατά την άποψή μου, λανθασμένη. Σήμερα βλέπουμε την κριτική να εκκινεί από το ποιοί έβγαλαν λεφτά έξω παραμονές του Eurogroup. Το να αρχίζουμε την κριτική όμως από αυτά τα δεδομένα ρίχνει στάχτη στα μάτια για τις ευθύνες όλων, συμπεριλαμβανομένου και του ΑΚΕΛ, και τις γνώσεις και ευθύνες που αυτοί ήδη είχαν για την κατάσταση.

Ιδού ακριβώς τί εννοώ. Την 1η Απριλίου 2013, και ο Φιλελεύθερος, κακώς κατά την άποψή μου, ρωτά για τα λεφτά της εταιρείας Λούτσιου, σε κεντρικό άρθρο.

Το να τίθεται αυτό ως κεντρικό ζήτημα, θέτει αμέσως λανθασμένες βάσεις. Αρχίζει από την προϋπόθεση ότι οι εσωτερικές κυβερνητικές δομές του ΔΗΣΥ ήξεραν τι πήγαιναν να κάνουν και ότι είχαν περίπου επιτύχει να αποκρύψουν ένα μυστικό από τον λαό.  Ε, μα οι άλλοι; Οι του ΑΚΕΛ; Επίσης, οι διπλωμάτες μας; Αυτοί που διάβαζαν τα εσωτερικά μεμοράντουμ της Ε.Ε. τόσον καιρό; Αυτοί που διάβαζαν ξένες εφημερίδες; Το ΚΥΠΕ; Οι οικονομικοί δημοσιογράφοι μας; Δεν είδαν τα δημοσιεύματα;

Για να μπορέσει, λοιπόν, η κριτική να φτάσει σε βάθος, αναδρομικά και πολυεπίπεδα, θα πρέπει να αρχίσουμε από το δεδομένο ότι ο Αναστασιάδης ήξερε καλά που πήγαινε, όπως όλοι μας, ότι δηλ. πήγαινε για κούρεμα και ότι δεν ήταν μυστικό, και ότι πήγε σχετικά απροετοίμαστος (δεν πιάστηκε ακριβώς και στην απόλυτη «ενέδρα», όπως παρουσιάζεται). Και από εκεί να πάμε σε άλλο βάθος ευθυνών στην Κύπρο, αλλά και σε κριτική των ευρύτερων στόχων της στρατηγικά επιλεγμένης πολιτικής Μέρκελ και της Ευρωζώνης.

Αρχίζω από το ότι ο Αναστασιάδης ήξερε και φέρει ευθύνη και το ότι όλοι ξέραμε, διότι ούτως ή άλλως είναι η πιο προφανής αλήθεια ότι όλοι ξέραμε πως το κούρεμα ήταν στο τραπέζι.

Όταν το δεχτούμε αυτό, θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε σε πιο κρίσιμα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν όπως: Γιατί το ΕLA της Λαϊκής πήγε σε τέτοια αστρονομικά ποσά επί Χριστόφια; Τί είναι όλα αυτά τα δάνεια που έγιναν σε πολιτικούς και οι διαγραφές; Ποιοί τα έδωσαν και με ποιές πρακτικές; Τί αποφάσεις πήρε ο προηγούμενος Κεντρικός Τραπεζίτης και πώς αντιδρούσε ο προηγούμενος πρόεδρος; Μήπως μόνο ο Αναστασιάδης ήξερε ότι η Λαϊκή πήγαινε για κλείσιμο; Ή για το κούρεμα μόνο ο Αναστασιάδης ήξερε ή είχε υποψίες;

Όταν, λοιπόν, αρχίζουμε με το «αμείλικτο ερώτημα» για την οικογένεια Λουτσίου και όταν μου γράφει ο κύριος Βαξεβάνης ότι δεν ήξερε για το κούρεμα, και του λέω ότι εγώ ήξερα, όπως όλοι μας, και με ρωτάει με νόημα αν είμαι συγγενής του Αναστασιάδη για να το ήξερα, τότε κάτι δεν πάει καλά.

Το κλειδί της ισχυρής αντίστασής μου σε αυτή την αρχή, την αρχή με τις λίστες με ονόματα καταθετών και της οικογένειας Λουτσίου, βρίσκεται ήδη εκεί μέσα στο κείμενο του Φιλελευθέρου που παρέθεσα πιο πάνω. Έχει να κάνει με την δήλωση του ΑΚΕΛ:  «Το ΑΚΕΛ, διά του αναπληρωτή κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του Σταύρου Ευαγόρου, κάλεσε σε διερεύνηση των καταγγελιών. «Με δεδομένη τη παραδοχή του υπουργού Οικονομικών ότι γνώριζαν εκ των προτέρων ότι ετίθετο θέμα κουρέματος», ανέφερε ο κ. Ευαγόρου, «καλούμε τόσο τη νεοδιορισθείσα ερευνητική επιτροπή όσο και τον Γενικό Εισαγγελέα να διερευνήσουν σε βάθος τις καταγγελίες αυτές όπως και όλες τις άλλες που είδαν το φως της δημοσιότητας, όπως για παράδειγμα ότι και υπουργός της κυβέρνησης είχε μετακινήσει ποσό ύψους €300.000».

ΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΚΕΛ ΔΗΛΑΔΗ ΔΕΝ ΞΕΡΑΤΕ;
ΔΗΛΑΔΗ ΣΤΙΣ 8 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2013, ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ «ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΚΑΙ ΚΑΤΙ», Ο ΑΝΤΡΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ, ΣΤΟ 14o ΛΕΠΤΟ (14:21 ΚΑΤ’ΑΚΡΙΒΕΙΑΝ), ΤΙ ΛΕΕΙ; ΔΕΝ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΜΕΡΚΕΛ ΓΙΑ ΚΟΥΡΕΜΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ;

Υ.Γ. Προς επίρρωσιν των όσων λέω εδώ, δείτε αυτήν την επιστολή της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου προς Λαϊκή Τράπεζα, για το σενάριο κουρέματος, ημερομηνίας 11 Φεβρουαρίου 2013. Η γνησιότητά της δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί, αλλά την αναρτώ ούτως ή άλλως, με τις δέουσες επιφυλάξεις.

*Σε ό,τι αφορά στην 32-σέλιδη διαφήμιση της Μάλτας στο περιοδικό της Lufthansa, είναι ενδιαφέρον και σημαντικότατο να σημειωθεί το εξής: η Lufthansa έχει τα κεντρικά της γραφεία στη Μάλτα. Οι περισσότερες γερμανικές υπεράκτιες δραστηριότητες γίνονται στη Μάλτα. Το γερμανικό κράτος χάνει πολλά φορολογικά έσοδα από τις γερμανικές εταιρείες οι οποίες εδρεύουν ή έχουν θυγατρικές στη Μάλτα. Σε αυτό το πλαίσιο, έχει ήδη από το 2009 ξεσπάσει ένας εσωτερικός γερμανικός πόλεμος για να καταφέρει το γερμανικό κράτος να πάρει αυτά τα χρήματα που χάνει, όμως οι διακρατικές συμφωνίες με τη Μάλτα, και οι τρύπες στο γερμανικό φορολογικό σύστημα, δεν του επιτρέπουν να το κάνει. Δια του λόγου το αληθές, δείτε αυτό το ρεπορτάζ του περιοδικού Spiegel, από το 2009. Προφανώς η 32-σέλιδη διαφήμιση της Μάλτας, στο περιοδικό της Lufthansa, επιβεβαιώνει την καλή και συστηματική προετοιμασία και εκδίπλωση του όλου πολέμου Σόιμπλε και Μέρκελ εναντίον της Κύπρου, η οποία χρονολογείται από πιο παλιά, από τις προηγούμενες εκλογές στη Γερμανία! Η Μάλτα, θέλοντας να καθησυχάσει τους δικούς της, γερμανούς, πελάτες, έδρασε προνοητικά, στη βάση των πληροφοριών περί του τι επέρχετο για την Κύπρο.

Advertisements

About Christos Hadjioannou

http://www.ucd.ie/research/people/philosophy/drchristoshadjioannou/
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

23 Responses to ΛΙΣΤΕΣ ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΑ ΚΑΤΑΘΕΤΩΝ: Η ΛΑΘΟΣ ΑΡΧΗ

  1. Poli ektenes to keimeno, mpravo sou gia tin ereuna! An kai kseroume oti at the end, kanenas en tha plerwsei gia tin katastrofi! (btw exw paromoio istoriko me sena, 10 years in the US spoudes, douleia klp k irtha Kipro prin 2 xronia peripou. Opote eixa tin eukairia na dw kai ta pramata pou alli skopia.)

    Emena en allo pou me provlimatizei omws. Kai o problimatismos mou egine akoma pio megalos me touta pou ethkiavasa. Afou ikseran (mallon) giati otan efkike i kipriaki antiprosopeia apo to prwto Eurogroup, ekaman to kouremma toso megalo thema?
    Kai ekseigw, o kiv. ekp. ” efwnaze sta media MAS EKVIASAN”, o Anastasiadis akoma kai sto diaggelma “MAS EKVIASAN” kai ousiastika to minima pou eperase sto kosmo kai to klima pou edimiourgisan itan ena klima panikou! Eilikrina, eniwsame oloi oti eppese o ouranos panw mas. Kai epomenos, including me, i admit imoun athkiavastos at the time, enantiothikame stin Troika, stous Germanous….kai ti den tous eipame, Hitler, Nazi, ekso pou tin vouli simaies Rossikes klp. An efkenan apo to Eurogroup, pio prokommena, pio irema, me epeksigiseis tote en tha eimastan dame. Oi egglezoi laloun, ” if you’ll say No, insist” emeis eipame oi kai meta oute pou mas erwtisan. Diladi itan gelia i sinexeia. And to make my point even stronger, stin vouli o DISI apixe apo to prwto psifisma.
    Akousa kai tin apopsi, en tosoi polloi pou eipan oti eprepe na poume nai sto prwto kouremma, alla to kako eixe ginei to Savvato to prwi meta to prwto Eurogroup! oi dikoi mas eferan ton paniko..kai ta epakoloutha.
    Fisika, touto moiazei asimanto me ta xalia pou afise i proigoumeni kivernisi, alla k i proigoumeni antipoliteusi pou efan ta autia mas na mas ta prizoun oti o Xristofkias ekamen ta thalassa me to dimosionomiko ellimma. Telika ti itan to provlima to dim. ellimma ‘H h trapezes? H apantisi, oi trapezes me megalo pososto k meta to dim. ellimma. Opote, kirioi politikoi, oloi anekseretos (including k. ton N. Papadopoulou – proedro oikonomikwn tis voulis pou k tzinos fwnazei twra) an efkene enas na to pei kathara k na kamei kati (oxi diplomatika k emmesa) tote den tha eimastan dame.

    P.S.: telika mporeis na fkaleis polla simperasmata apo ton typo k mono,eshei omws kai pseuties, opote o kosmos prepei na stamatisei na “pisteukei” kai na arxisei na anarwiete, na rwta!

    check this out http://www.youtube.com/watch?v=Ovdh114a1T4 kai meta deite tin sinenteuksi tou vgenopoullou sto skai. and the Oscar goes tooooo mr. Xristodoulou. arskei mou polla tin wra pou lalei to “panagia mou ma den enimerwsame ton kirio Dioikiti?”

  2. Ευχαριστώ για τα σχόλια σου φίλε. Ίσως ο Αναστασιάδης να υπερτίμησε τις ικανότητές του και την ευφυία του, υποτιμώντας και το κλίμα που ήθελε να γίνει κούρεμα. Πήγε εκεί και νόμιζε θα το συζήταγε να τους άλλαζε γνώμη; Και στο τέλος αυτοί του είπαν “κοίταξε Νίκο, έχει τόσο καιρό που τα είπαμε αυτά, τέλος. Θα γίνει κούρεμα. Χωρίς κούρεμα θα παττίσετε την ΤΡΙΤΗ”. Ε προφανώς τον εκβίασαν ναι, αλλά μετά από ολιγωρία των δικών μας.

    Αλλά ας μην παρεξηγηθώ: εγώ δεν διαφωνώ με την “δαιμονοποίηση” της Τρόικα, ΓΙΑ ΤΗΝ συγκεκριμένη περίπτωση της Κύπρου. Το γεγονός ότι η Τρόικα μας προειδοποίησε και ήταν παντού διατυμπανισμένο ότι ερχόταν bail-in, και είτε “ήξεραν” ή ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ “έπρεπε να ξέρουν” οι δικοί μας πολιτικοί, δεν αναιρεί το γεγονός ότι η Τρόικα απείλησε με τρόπο α π α ρ ά δ ε κ τ ο.

    Τϊ σημαίνει δηλαδή: θα κλείσω την στρόφιγγα του ELA την Τρίτη; Δηλαδή θα παττίσετε έναν ολόκληρο λαό σε μιά μέρα με το απλό πάτημα ενός κουμπιού;

    Άρα εγώ πιστεύω ότι ο Αναστασιάδης έλεγε αλήθεια όταν έλεγε “μας απείλησε η Τρόικα”. Όντως τον απείλησε, πιστεύω. Αλλά έλεγε μισή αλήθεια. Έπρεπε να πει: “μας απείλησε η Τρόικα διότι κιόλας είμαστε μούττττσιοι και πήγαμε απροετοίμαστοι, δεν είχαμε κανένα εναλλακτικό πλάνο, μόνον το τουπέ μου είχα και δυο-τρία τασάκια στην πούγκα”. Ε μα.

  3. Αγαπητέ Χρήστο,

    αρκετά ενημερωτικό και εμπεριστατομένο το άρθρο σου και συμφωνώ με την άποψη/γεγονός ότι υπήρχαν αρκούντως ικανά στοιχεία που υποδείκνυαν εκ των προτέρων το κούρεμα καταθέσεων. Για χάρη συζήτησης, δέχομαι επίσης ότι η Κυπριακή πλευρά δεν ήταν απόλυτα προετοιμασμένη. Το ερωτήματά μου είναι το εξής: Υπάρχει κάποια ένδειξη, λαμβάνοντας υπόψη όλες αυτές τις προειδοποιήσεις που παρέθεσες, ότι το αποτέλεσμα μπορούσε να είναι πολύ διαφορετικό; Αν ναι ποιό θα ήταν αυτό το αποτέλεσμα και ποιές οι πληροφορίες που υποδυκνείουν κάτι τέτοιο. Ποιές θα ήταν οι συνθήκες άν ο κυπριακός λαός εξ ολοκλήρου (και όχι αυτοί που ενημερωμένοι από τα δημοσιεύματα ή άλλες πληροφορίες το διαισθάνθηκαν και προχώρησαν ή όχι σε ενέργιες) αντιλαμβανόταν ότι επέρχετω κούρεμα καταθέσεων;

    Όσο αφορά τις διάφορες λίστες συμφωνώ κατ’ αρχήν μαζί σου αλλά πιστεύω ότι η αναζήτηση ποινικών ευθυνών σε όλα τα επίπεδα επιβάλλεται. Αλλιώς προσβάλλεται το λαικό αίσθημα και η πίστη στο σύστημα ακόμη περισσότερο με τις πιθανότητες κατάρρευσης να αυξάνονται. Ο ρόλος τον ΜΜΕ σ’ αυτή την διαδικασία είναι και χρήσιμος και απαραίτητος όταν ακολουθεί τους κανόνες δεοντολογίας και έννομης τάξης.

  4. Ευχαριστώ για τα σχόλια σου αγαπητέ Γιώργο, και για τον χρόνο που αφιέρωσες να διαβάσεις το άρθρο μου. Για το αν υπάρχει κάποια ένδειξη, λαμβάνοντας υπόψη όλες αυτές τις προειδοποιήσεις που παρέθεσα, ότι το αποτέλεσμα μπορούσε να είναι πολύ διαφορετικό; Η ειλικρινής απάντηση είναι ότι δεν γνωρίζω. Θέλω να πιστεύω ότι θα αποφεύγαμε τουλάχιστον τα ρεζιλίκια και την αβεβαιότητα. Αυτοί φίλε δεν ήξεραν ΚΑΝ τους αριθμούς τους. Πόσο απροετοίμαστοι ήταν, δεν μπορώ να δείξω κατανόηση. Όλο και κάτι διαφορετικό θα μπορούσαν να κάνουν.

    Είμαι σίγουρος ότι γνωρίζοντας για το επερχόμενο κούρεμα δεν μπορούσαν να το παραδεχτούν, για τον προφανή λόγο ότι θα έφευγαν τα κεφάλαια ήδη και δεν θα έμενε τίποτε για κούρεμα. Ούτε και τώρα μπορούν να το παραδεχτούν. Αλλά αυτό δεν (πρέπει να) με αποτρέπει από το να παρουσιάσω τα στοιχεία που είδα και σύναξα εδώ σε ένα τόπο. Με απώτερο σκοπό να αυξηθεί η πολιτική και ερευνητική πίεση για ευθύνες, ευθύνες, ευθύνες. Από τον πρώτο ως τον τελευταίο: ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ, ανώτατους τραπεζικούς, τεχνοκράτες στην ΕΕ, το Υπουργείο Οικονομικών μας, οι δημοσιογράφοι μας που δεν έλεγχαν, ο Κεντρικός Τραπεζίτης, πρώην και νυν, κλπ κλπ.

    Σε ό,τι αφορά την αναζήτηση ποινικών ευθυνών σε όλα τα επίπεδα: σαφέστατα! ΚΑΙ οι λίστες που αναφέρω εδώ! Το μόνο που προσπαθώ να ανακόψω είναι να μην πέσουμε στην παγίδα να μας πείσουν στο τέλος ότι έγιναν όλα εξ απροόπτου και ότι κανένας δεν είχε ιδέα και δεν υπήρχαν ενδείξεις κλπ. Ολιγώρησαν όλοι. (Εξακολουθώ να πιστεύω ότι το να γίνει έρευνα σε καταθέτες που έφυγαν τα χρήματά τους είναι χάσιμο χρόνου βέβαια και κάπως αποπροσανατολιστικό. Δεν θα αποδειχτεί τίποτε σε κανένα δικαστήριο).

  5. George says:

    Δυστυχώς φίλε μου όπως είπες και εσύ αυτά που μόνο τυφλοί δεν θα μπορούσαν να τα ξέρουν οι εγκέφαλοι που διαθέτει αυτό τοι Κράτος ούτε που τα πήραν είδηση..Μόνο αυτό θα ,μπορούσε να συμβεί σε μια χώρα που η θέση που κατέχου κάποιοι εξαρτάαται από το επίθετο τουςς,το κόμμα τους και γενικά πααράγοντες που καμιά σχέση δεν έχουμ με τες γνώσεις τους.!!!

  6. Όντως φίλε. Πάντως ο νεποτισμός υπάρχει και εδώ στη Γερμανία και αλλού, αλλά όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό ίσως. Ευχαριστώ που αφιέρωσες το χρόνο και διάβασες το άρθρο μου.

  7. Pingback: ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΡΟΣ ΛΑΪΚΗ | The spurious notes of Martyr Heineken

  8. Pingback: ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΡΟΣ ΛΑΪΚΗ | The spurious notes of Martyr Heineken

  9. Pingback: ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΡΟΣ ΛΑΪΚΗ | The spurious notes of Martyr Heineken

  10. Pingback: ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΡΟΣ ΛΑΪΚΗ | The spurious notes of Martyr Heineken

  11. prokopis says:

    1. Οι προαγωγές στην Κύπρο γίνονται με άλλα κριτήρια (σχέσεις κλπ) εκτός από αξιοκρατικά. Άρα πολλοί από τους συμβούλους τεχνοκράτες των πολιτικών είναι χαμηλών δυνατοτήτων.
    2. Αυτοί που καθήκοντός θα έπρεπε να ξέρουν για το κούρεμα (καθηγητές σε πανεπιστήμια, αυτοί μας διδάσκουν οικονομικά, είτε διαχειριστές διάφορων ταμείων πρόνοιας κλπ) δεν ήξεραν και τώρα τρέχουμε να τους σώσουμε τα λεφτά που έχασαν.
    3. Όσοι περάσαν από ένα πανεπιστήμιο θυμούνται τους διαφόρους φοιτητές, που αντι να ήταν μέσα στις αίθουσες διδασκαλίας, ήταν έξω και ασχολούνταν με παρατάξεις. Ανέπτυσσαν άλλες δεξιότητες.
    4. Το να μπορούν να περάσουν στην κοινή γνώμη κάτι το οποίο οι ίδιοι έκανα θάλασσα πριν, είναι μέσα σε αυτές τι δεξιότητες που λέω στο 3 πιο πάνω. Πχ. Με με μεθόδους Τρομοκρατίας, σιοκ, “όλοι το ίδιο είναι”, αντικρουόμενα κλπ
    5. Τα 9 δις ΕΛΑ που απέσειραν οι καταθέτες, τι εσωτερική πληροφόρηση είχαν τόσο καιρό;
    6. Μόνη λύση να πάρει ο λαός τις τύχες του στα χέρια του. Αμεσότερη Δημοκρατία. Ας μείνει και κάτι εκτός από τον πόνο

  12. Πολύ σωστά φίλε Προκόπη! Και πολλά άλλα! Με ρωτούν ορισμένοι γιατί δεν έγραψα για το τάδε και το δείνα, π.χ. πόθεν έσχεν, και άλλες απαιτήσεις για το πώς θα προχωρήσουμε πάρακάτω. Αμεσότερη Δημοκρατία είναι η απάντηση, να ρωτήσουμε, να απαιτήσουμε, να καθαρίσουμε την κόπρο του Αυγεία. Δεν θα μπορούσα να τα είχα γράψει όλα σε ένα κείμενο, αλλά πρέπει να συνεχίσουμε. Την κατεύθυνση την ξέρουμε.

  13. Ktino says:

    Εξαιρετικό.

  14. Pingback: Ο γερμανικός πόλεμος κατά φορολογικών παραδείσων | The spurious notes of Martyr Heineken

  15. Demetris says:

    Αγ. Χρίστο,
    Εξαιρετικό το άρθρο σου.
    Θα ήθελα όμως να ρωτήσω, γιατί δεν έχω καταφέρει να απαντήσω στον εαυτό μου, ποίες έπρεπε να ήταν οι δικές μας εναλλακτικές επιλογές που αν είχαμε προετοιμαστεί σωστά θα μπορούσαμε να προτείναμε στους εταίρους την νύχτα του 1ου Eurogroup; Υπάρχει όπως αποδεικνύεις η παραδοχή ότι ο Αναστασιάδης πήγε απροετοίμαστος. Τι θα μπορούσαμε να βάλουμε στο τραπέζι που θα μας έβγαζε τη θηλιά των 7 (+6) δις. για τα οποία οι εταίροι θεωρούσαν ότι έπρεπε να γίνει bail in;

  16. Αγαπητέ Δημήτρη, σε ευχαριστώ που διάβασες την ανάλυση και που μπήκες στον κόπο να μου γράψεις.

    Καταρχάς να σημειώσω κάτι σημαντικό: την ανάλυση αυτή την έγραψα όντως με τον “περιορισμένο” σκοπό να υποδείξω ότι *γνωρίζαμε/γνώριζαν* για το θέμα κουρέματος καταθέσεων και ότι δεν έπρεπε να κοροϊδευόμαστε. Την ανάλυση την συνέταξα από την 1η Απριλίου μέχρι 3η Απριλίου που τη δημοσίευσα, δηλαδή πριν δύο εβδομάδες, και όταν *έλεγαν όλοι* ότι δήθεν δεν ήξερε κανένας, πράγμα που με εξόργισε. Τώρα, σιγά-σιγά, η αλήθεια διαφαίνεται, μέσα και από άλλα δημοσιεύματα με τα υπομνήματα και τις επιστολές που ανταλλάχθηκαν μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων. Ήταν και μέσα στο προσύμφωνο για το μνημόνιο που υπέγραψε η προηγούμενη κυβέρνηση η ιδέα bail-in. Επομένως, ας ληφθεί υπόψιν γιατί και πότε έγραψα αυτή την ανάλυση. Διότι ενώ φώναζα ότι ΗΞΕΡΑΝ και πήγαν απροετοίμαστοι, με έβγαζαν τρελό.

    Πέραν τούτου, για να είμαστε και υπεύθυνοι και εποικοδομητικοί, σωστά μου θέτεις το ερώτημα: τί μπορούσε να γίνει διαφορετικό εκείνη τη μέρα στο Eurogroup;

    Δεν ξέρω. Ειλικρινά δεν ξέρω. Θεωρώ ότι το αέριο ήταν εκτός θέματος εξ αρχής, δηλ. δεν μπορούσε να τεθεί με σοβαρότητα. Πιο ύστερα, ίσως.

    Μια απάντηση είναι ότι: δεδομένου ότι ο Αναστασιάδης, και ΙΔΙΩΣ οι συνεργάτες του και οι τεχνοκράτες που τον πλαισίωναν, πιάστηκαν αδιάβαστοι, τίποτε δραστικά διαφορετικό δεν μπορούσε να είχε γίνει. Τί να γίνει; Αφού τον απείλησαν αδίστακτα. Τα πράγματα ακολούθησαν μια φυσική πορεία με νομοτέλεια.

    Τί θα έκανα εγώ, αν ήμουν ο Αναστασιάδης (στερνή μου γνώση να σ’είχα πρώτα, δηλ.): θα επέμενα σε μια λύση στη βάση της πρότασης σε κούρεμα επιτοκίων όπως ήταν προετοιμασμένος ο Σαρρής δηλαδή και ήταν η αρχική πρόταση της Κύπρου (Ο Σαρρής μας εξηγεί εδώ ποιά ήταν η αρχική τους πρόταση: να γίνει κούρεμα των επιτοκίων –> http://www.cyprus-mail.com/cyprus/sarris-law-draft-was-haircut-deposit-interest/20130413) και θα προσπαθούσα να πετύχω κάποια άλλα ποσοστά κουρέματος των καταθέσεων, ειδικά των ασφαλισμένων καταθέσεων. Ας πούμε γύρω στο 3% για τις ασφαλισμένες. Και θα ερχόμουν πίσω Κύπρο για να το θέσω στη βουλή.

    Ύστερα, σαν ΔΗΣΥ, θα επέμενα περισσότερο για να περάσει το ψήφισμα από την κυπριακή βουλή, και εν πάση περιπτώσει δεν θα τηρούσα ως ΔΗΣΥ αποχή. Εάν και εφόσον η απόρριψη από την κυπριακή βουλή γινόταν, τότε ΔΕΝ θα έτρεχα τους Ρώσσους από πίσω και να ψάχνω άλλες μπακαλλίσιμες λύσεις, ΧΩΡΙΣ να επικοινωνώ με το Βερολίνο και Ντράγκι (όπως έκανε ο Αναστασιάδης), αλλά θα δούλευα μαζί τους, να χρησιμοποιούσα ολόκληρη εκείνη την εβδομάδα για άτυπη επαναδιαπραγμάτευση μαζί τους. Αλλά ίσως και αυτό να ήταν ανέφικτο αφού -κατά τα φαινόμενα- η κυβέρνησή μας ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΙΔΕΑ από τους ίδιους τους αριθμούς μας και προσπαθούσε πρώτα-πρώτα να βρει τα δεδομένα μας. Χωρίς να ξέρεις τα δεδομένα σου, ενώ τα ξέρουν *οι άλλοι*, δηλ. οι μελλοντικοί δανειστές σου, δεν μπορείς να διαπραγματευτείς, ώσπου να τα ανακαλύψεις. Και γι’αυτό ίσως έφαγαν μια βδομάδα κλεισμένοι μες στα γραφεία τους και μιλώντας μόνο με Ελλάδα και Ρωσσία, αντί να μιλούν με Τρόικα για εξεύρεση άλλης λύσης.

    Και εκ των υστέρων, μάθαμε και τους πραγματικούς αριθμούς: Μετά που τα βρήκαν, στο 2ο Eurogroup, ότι θέλουμε 23 δις και όχι 17.5.

    Τί να σου πω. Δεν είμαι οικονομολόγος. Δεν έχω καλές απαντήσεις επί τούτου. Αλλά δεν πιστεύω ότι θα μπορούσε να γίνει κάτι δραστικά διαφορετικό. Δραστικές διαφοροποιήσεις δεν θα υπήρχαν. Τάχθηκα εναντίον της ιδέας εξόδου από το Ευρώ (που συνεπάγεται και έξοδος απο Ε.Ε., ως έχουν θεσμικά τα πράγματα προς το παρόν), και επίσης εναντίον της ιδέας ότι το αέριο αποτελεί προς το παρόν πηγή εξασφάλισης, αφού είναι ακόμα πολύ νωρίς, και εναντίον της ιδέας του να πάρουμε δάνειο από τη Ρωσσία.

  17. Επίσης, θα απαντούσα πιο έγκαιρα και δυναμικά στη γερμανική κοινή γνώμη (η οποία νομιμοποιεί την πολιτική της Μέρκελ και Σόιμπλε) περί ξεπλύματος βρώμικου χρήματος και περί εμμονής με τα ρωσσικά χρήματα. Θα ανταπέδιδα πολύ πιο δυναμικά τις κατηγορίες, αναδεικνύοντας τα ρωσσικά κεφάλαια και μάυρο χρήμα ΣΤΗΝ Γερμανία. Πιστεύω αυτό θα “μαλαθκιάνισκε” και το πολύ τουπέ της Μέρκελ και του Σόιμπλε και της γερμανικής κοινής γνώμης η οποία, πιστεύοντας ότι τα χρήματα που θα κουρευτούν είναι κυρίως ρωσσικά (που δεν αληθεύει. Ένα μεγάλο μέρος ναι, αλλά όχι τα περισσότερα), τότε ένιωθε ότι μπορούσε να πιέσει έντονα την Κύπρο για να “καθαρίσει η βρώμα των ρωσσικών λεφτών”.

    Αν γνωρίζαμε τους αριθμούς μας από πριν, και αν αξιολογούσαμε σωστά τις προθέσεις και την επικυριάρχηση του ισχυρού μπλοκ Γερμανίας, Ολλανδίας και Φινλανδίας, που ήθελε με το εσιέκκιπι κούρεμα καταθέσεων, θα μπορούσαμε να είχαμε δημιουργήσει συμμαχία αντίστασης με Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλλία, Ιταλία, και Γαλλία (;) για αναχαίτηση της δυναμικής bail-in, για μια ευνοϊκότερη συμφωνία.

  18. Nicolas Menicos says:

    Αγαπητέ Χρίστο,
    Τα συγχαρητήρια μου για την σφαιρική προσέγγιση και ανάλυσή σου επί του θέματος.
    Συμφωνώ απόλυτα με τις διαπιστώσεις σου όσον αφορά την γνώση που είχε ή εστω όφειλε να είχε και ο κ. Αναστασιάδης αλλά και οι υπόλοιποι της ομάδας του για τις εκ προηγουμένως ληφθείσες αποφάσεις του Γερμανικού μπλοκ όσον αφορά το κούρεμα της Κύπρου.
    Αυτό που δεν τόλμησες όμως ούτε εσύ να διερευνήσεις είναι την πιθανότητα της εκ των προτέρων συμφωνίας του κ. Αναστασιάδη με το Γερμανικό μπλοκ για τη μεθόδευση της εφαρμογής του σχεδίου.
    Όσον αφορά την επιμονή κάποιων με το θέμα των λιστών με όσους νόμιμα μετακίνησαν τα χρήματά τους είτε εντός είτε εκτός Κύπρου συμφωνώ απόλυτα μαζί σου ότι είναι θέμα άνευ σημασίας αλλά και άκρως παραπλανητικό όσον αφορά τη ουσία.

  19. Αγαπητέ Νικόλα, σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
    Υπάρχουν αρκετά τα οποία δεν τόλμησα να ρωτήσω σε αυτή την ανάλυση, όντως. Το αν είχε συμφωνία ο Αναστασιάδης εκ των προτέρων είναι ένα σημαντικό ερώτημα που γεννιέται. Δεν ξέρω όμως πώς μπορεί να απαντηθεί. Σιγά-σιγά αυτές οι πτυχές πιστεύω θα αποκαλυφθούν, νοουμένου ότι θα συνεχίσουμε να πιέζουμε προς διαλεύκανση.

    Υπάρχουν κι άλλα που δεν ρώτησα πριν ένα μήνα, όταν γράφτηκε η ανάλυση, αλλά υπήρχε λόγος για την περιορισμένη μεθοδολογία και εμβέλεια που κράτησα στο κείμενο.

    Ήθελα να δώσω “μίνιμουμ συμπεράσματα”, δηλ. συμπεράσματα τα οποία θα μπορούσαν να γίνουν εύκολα αποδεκτά από όσο το δυνατόν περισσότερους αναγνώστες, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης. Γι’ αυτό και βασίστηκα αποκλειστικά σε δημοσιεύματα των οποίων η εγκυρότητα είναι αυταπόδεικτη (“εγκυρότητα” εννοώ: σε ό,τι αφορά στο επιχείρημα ότι το σενάριο για κούρεμα ήταν *δημόσιο*)! Και βάσει αυτών, προχώρησα επαγωγικά σε σχετικά ασφαλή συμπεράσματα, για να πείσω όσο το δυνατόν πιο μεγάλο κοινό και χωρίς μεγάλα λογικά άλματα ή εικοτολογίες. Διότι όταν τα έγραφα αυτά, τόσον οι του ΔΗΣΥ όσον και οι του ΑΚΕΛ ήταν σε μια μεγάλη άρνηση (και σοκ) και εντελώς ανέτοιμοι να δεχτούν πόσο εξόφθαλμα ήταν τα πράγματα και πόσες ευθύνες είχαν και οι δύο ηγεσίες (διαφορετικού είδους η κάθε μια, ασφαλώς). Οι του ΔΗΣΥ ήταν πεπεισμένοι ότι ο Αναστασιάδης *δεν είχε ιδέα*, και οι του ΑΚΕΛ ότι το ΑΚΕΛ *δεν είχε ιδέα* για κούρεμα, κλπ κλπ. Άρα ο μίνιμουμ μου στόχος ήταν να αποδείξω ότι ήταν όλα εκεί και δεν είναι δυνατόν να μην είχε κανένας ιδέα. Και πόσο λάθος ήταν -και είναι- η τάχα διερεύνηση λίστας με καταθέτες. Βλακείες των βλακειών δηλαδή.

    Τώρα, μπορούμε πιο ήρεμα και άνετα και μεθοδικά, αφότου νομίζω ξεκαθαρίζει στο μυαλό του περισσότερου κόσμου ότι το κούρεμα δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία αλλά υπήρχε ως σενάριο από πριν, να προχωρήσουμε και σε βαθύτερα ερωτήματα. Ευχαριστώ πάλι για το χρόνο που διέθεσες να διαβάσεις την ανάλυση και να μου απαντήσεις.

  20. Katerina Charalambous says:

    Το άρθρο σου είναι πολύ καλό! Μπράβο. Προσωπικά συμφωνώ ότι ΟΛΟΙ ανεξαιρέτως το ξέραμε απλά ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΑΜΕ. Και πιστέυω ότι και ο Αναστασιάδης αυτό νόμιζε. Ότι θα πάει και θα κάνει κάτι καλύτερο. Δεν πίστευε οτι οι “φίλοι” του θα του τραβήξουν το χαλί κάτω άπό τα πόδια μόλις βγήκε Πρόεδρος και έφυγε ο άλλος που τους είχε τρελλάνει με την ημιμάθεια και τα καπρίτσια του (και τις κουμμουνιστικές ιδέες του). Θεωρώ όμως ότι δεν μπορούσε να γίνει τίποτε διαφορετικό παρά μόνο ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΑ (πριν και μετά το Eurogroup). Τίποτε άλλο. Και ευθύνες έχουν όλοι και το ΑΚΕΛ και προσωπικά ο Νικόλας Παπαδόπουλος ως Πρόεδρος τηε επιτροπής Οικονομικών, και ο Αναστασιάδης γιατι πήγε σαν αρνί στη σφαγή και με τους λάθος ανθρώπους και η Βουλή που ήξερε για τη Λαική, και ο Ορφανίδης και ο Δημητριάδης. ΟΛΟΙ. Οπότε αυτό το θέμα έπρεπε να μείνει εκτός κομματικών διαφορών και να κάτσουν κάτω να βρουν λύσεις. Αλλά το λέω πάντα: στην Κύπρο έχουμε τους λάθους ανθρώπους σε σημαντικές θέσεις. Οι ικανοί μένουν μακρυα από την πολιτική.

    ΥΓ και εγώ έστειλα λεφτά έξω την Πέμπτη πριν από το κούρεμα για να εξασφαλίσω τα μισά μου ρούχα (δηλαδή τις δόσεις του σπιτιού μου). Και δεν είμαι συγγενής ή φίλος κανενός. Απλά διαβάζω ξένο Τύπο.

    • Γεια σου Κατερίνα,

      το άρθρο γράφτηκε πριν 1 χρόνο και κάτι μήνες. Τίποτε δεν άλλαξε από τότε. Ακόμα βασανίζουν τη νοημοσύνη μας με λίστες. Το ότι η συγκεκριμένη ανάλυση που έγραψα τότε ακόμα είναι επίκαιρη, είναι τραγικό…

      Ευχαριστώ για τα σχόλια.

      • Υ.Γ. Το ότι θα πάνε κάμποσοι να ψηφίσουν τα ίδια άτομα στις ευρωεκλογές, σημαίνει ότι μόνοι μας τους επικυρώνουμε.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s